| Die
dominee en die hitchhiker
In die dae toe daar nog huisbesoek gedoen
is met perdekar, ry ‘n dominee en ouderling op ‘n eensame
plaaspad, toe hulle op ‘n man afkom wat in die pad stap.
"Sal ons hom oplaai, Dominee?"
vra die ouderling.
"Ja, Broer, dalk is dit een van onse
kerk se mense."
Hulle hou stil. "Saamry, Neef?"
"Asseblief, my Vrinne,” en hy klim
flink op. Na ‘n rukkie: “Baie dankie vir die wonderlike
geleentheid, Vrinne."
So plus minus 400 meter verder vra die
saamryer: "Vrinne, sal julle asseblief stilhou, ek moet nou
pie."
Die storie hou toe aan, elke nou en dan.
Tot hulle oplaas by ‘n plaashek kom, toe sê die saamryer:
"Baie dankie vir die saamry, Vrinne...dit is my plaashek. Ek sal
hier afklim.
‘n Entjie verder sê die Dominee aan die
ouderling: "Lyk my nie hy is van onse kerk se mense nie,
Broer."
"Nee, Dominee,” antwoord die
ouderling, “ vir my lyk dit of hy van die Pisbiteriaanse kerk
is."
|
